17
تیر

کاشی کف

کاشی کف

تعریف

سرامیک از انواع خاک رس ساخته می‌شود و منظور از آن درست کردن گلی است که اول حالت پلاستیک داشته و پس از پخته شدن به صورت سنگ درآید. اضافه کردن بازالت و بلندیت و گرانیت حدود ۸% و حدود ۲% کرومیت به آن برای ریخته‌گری خوب است.

کاربردها

به عنوان پوشش نهایی کف در داخل و خارج ساختمان به کار می‌رود. در سرویس‌های بهداشتی و آشپزخانه‌ها، در نمای ساختمان، کف واحدهای مسکونی و … کاربرد دارند

مزایا و معایب

مزایا

– به دلیل قابلیت شستشو از نظر بهداشتی بسیار مناسب می‌باشند.

– جذب آب پایین داشته و برای مکان‌هایی که با آب و رطوبت در تماس هستند، مناسبند.

– دوام و عمر طولانی دارند.

– ضد حریق بودن

عه خورشید.

– مقاومت در برابر مواد شیمیایی

معایب

– شکننده بوده و در نتیجه در صورت عدم دقت در هنگام نصب، پرت زیادی خواهد داشت.

– دارای درجه‌بندی یک و دو و سه هستند که برای همه قابل تشخیص نیست.

– درزهای سرامیک بعد از مدتی قابل تمیز کردن نیست و آب از این درزها به پایین نفوذ می‌کند که به همین خاطر باید زیر سطح سرامیک شده را عایق کرد.

اجزاء تشکیل دهنده

 بدنه

تعریف جزء

قطعه سفالی که قسمت اصلی و استخوان‌بندی کاشی را تشکیل می‌دهد و به آن بدنه می‌گویند.

مشخصات فنی

بدنه‌های کاشی کف به بدنه‌هایی می‌گوییم که جذب آب آنها زیر 6% باشد و به صورت تک  پخت و دو پخت تهیه می‌شوند و ممکن است سفید پخت یا با پخت قرمز باشد. استون ورهای پرسلانی سفید پخت، استون ورهای قرمز دو پخت و استون ور‌های تک پخت سفید یا قرمز و بدنه گرانیتی در ردیف محصولات کاشی کف قرار می‌گیرند.

به عنوان مثال استون‌ورهای (Stoneware) پرسلانی سفید پخت هستند و در ترکیب بدنه از سیلیس، فلدسپات، کائولینیت، رس‌های پلاستیک سفید پخت استفاده می‌شود. مواد اولیه مصرفی در این بدنه‌ها مسلماً باید غیر آهکی باشد چون حضور کربنات‌ها جذب آب را بالا می‌برد از آنجایی که رنگ پس از پخت استون‌ورهای پرسلانی سفید است، درصد اکسید آهن موجود در مواد اولیه باید کم باشد. کائولینیتی‌ که در این بدنه‌ها استفاده می‌شود کائولینیت‌هایی هستند که Al2O3 زیادی در ترکیب شیمیایی آنها وجود دارد.

یکی دیگر از انواع کاشی‌های کف بدنه‌های گرانیتی است. در این نوع بدنه‌ها رنگ‌هایی که به بدنه کاشی می‌زنیم روی انبساط و انقباض تاثیر دارد. رنگ‌های مختلف، انبساط و انقباض‌های مختلفی داشته و باعث بوجود آمدن ترک در کاشی می‌شود. که یک راه آن این است که از دیرگدازی بدنه با توجه به رنگ بعد از سفید بدنه، جهت تولید محصولاتی شبیه گرانیت و یا همان کاشی گرانیتی استفاده کنیم.

پخت این محصولات، هم در کوره‌های تونلی و هم در رولری امکان پذیر است و در صورت استفاده از کوره‌های رولری عیب تلرانسی ابعاد کمتر می‌شود، انقباض پخت برای این بدنه‌ها 1/4 تا 0/8 و درصد جذب آب در این بدنه‌ها زیر 0/5 درصد می‌باشد.

لعاب‌های مورد استفاده برای این محصولات حاوی حدود 20% فریت و مابقی مواد خام است که مواد خام از قبیل: کائولنیت، فلدسپات، دولومیت ، آلومینا، ولاستونیت و آب می‌باشد و گاهی تالک به بدنه اضافه می‌شود.

کاشی دارای انواع مختلف ساده برای سینه دیوار و انحنادار برای شروع و انتهای نبشها و نوع مخصوص قرنیز که کاشی را به حالت زیبایی به سرامیک یا موزاییک و سنگ کف می‌رساند، باشد.

لعاب

لعابها معمولاً از کائولینیت، کوارتز، فلدسپات‌ها و اضافه کردن گچ و اکسید آهن تشکیل می‌شوند. در مورد رنگ‌ها از اکسیدهای فلزات استفاده می‌شود. این مواد پودر شده و با دستگاه روی کاشی کشیده و سپس خشک و پخته می‌شوند که این عمل کاشی را ضد آب می‌کند. کاشی‌های دیواری حداقل 6 میلیمتر و حداکثر 10 میلیمتر ضخامت دارند تا انقباض نداشته باشند. کاشی‌ها را 100 درجه گرما داده و فوراً داخل آب با دمای 18 تا 20 درجه قرار می دهند تا احتمال ترک برداشتن آزمایش شوند. برای پخت کاشی‌ها را در دمای 1200 تا 1100 درجه حرارت می‌دهند. البته این روش تولید مربوط به کاشی‌های دوبار پخت است. ولی روش یکبار پخت کاشی را یکبار و بعد از لعاب دادن آن می‌پزند. کاشی‌ها در صورت نداشتن نقص درجه یک و با داشتن چند خال تا حد 1/20 میلیمتر در رویه و لبه، درجه 2 و اگر این اشکالات 2-3 میلیمتر باشد درجه 3 خوانده می‌شود. کاشی ممکن است به صورت پرسی (B) و یا اکسترودری (A) شکل داده شوند. کاشی‌های سرامیکی می‌توانند لعاب‌دار (GL) و یا بدون لعاب (UGL) باشند.

کاشی و سرامیک پرسلانی: کاشی‌های پرسلانی به دلیل جذب آب بسیار پایین و فرآیند تولید خاص و منحصر به فرد و دمای پخت بالا از استحکام بالایی برخوردار بوده و به نوعی می‌توان آنها را سنگ مصنوعی نامید. تنوع تولید در ابعاد و طرح باعث گرایش مصرف‌کنندگان از این محصول ساختمانی شده است. امروزه در میان محصولات رایج جهت پوشش سطوح، کاشی پرسلانی به عنوان یک کاشی بدون لعاب با دوام پخت بالا و تخلخل پایین و جذب آب کمتر از 0/3 درصد از اهمیت بالایی برخوردار است. پرسلان محصولی یکنواخت با رنگ بعد از پخت سفید و متراکم می‌باشد که از مواد موجود در طبیعت و در شرایط خاص، تحت فشار بالا و دمای بالای 1400 درجه تولید می‌شود و در نما و در کف ساختمان استفاده می‌شود و گاهی به آن کاشی گرانیتی نیز گفته می‌شود. ویژگی‌های پرسلان به شرح زیر است:

– جذب آب پایین کمتر از 0/3 درصد

– استحکام خشتی بالا

– مقاوم در برابر یخبندان به دلیل غیر قابل نفوذ بودن آب

– تخلخل کمتر از 0/5 درصد

– مقاومت شیمیایی بالا

– مقاومت سایش بالا

– مقاومت سطح کاشی‌ها در برابر اشعه (UV) (ثبات رنگ)

– ضد حریق بودن و … .

سطح کاشی‌های بدون لعاب مانند کاشی پرسلانی معمولاً ساب خورده و پولیش زده می‌شوند. یکی از مشکلات کاشی پرسلانی این است که عملیات صیقلی کردن و ساب زدن سطح آن باعث می‌شود که تخلخل‌های بسته موجود در سطح کاشی به منافذ باز و سطحی تبدیل شده که خود عامل لکه‌پذیری و کثیفی کاشی محسوب می‌شود و سهولت پاکیزگی کاشی کاهش می‌یابد. البته برای حل این مشکل می‌توان از مواد موم مانند و پرایمری که به واکس معروف است استفاده کرده و بر سطح کاشی مالید تا منافذ را پر کند و سطح کاشی مجدداً صاف شده و مقاومت در برابر لکه‌پذیری افزایش یابد. راه حل دیگر این است که از کاشی پرسلانی لعاب‌دار استفاده شود. کاشی‌های پرسلانی به دو صورت مات و براق به بازار عرضه می‌شود که نوع براق آن توسط سنگ ساب پولیش می‌خورد و در نتیجه براق می‌شود.